Sana da mı koydu gidişim be sonbahar?
Oysa sen zaten gidenlererin yanındasındır hep,
Kalanların hüznü, sararan günlerisin.
Şimdi bana mı gücenedin?
Bu yüzden mi zemheriyi gönderdin rüyalarıma?
Buz tuttu pembe düşlerim.
Ölüme kimin sözü geçti ki senin sözün geçsin!
Senden daha dosttur, geldi mi almadan gitmez.
Üstüme ağlat bu gri şehri sonbahar
Toprak kokuyor artık umutlarım.
Üşüyorum desem inanır mısın?
Hadi, örtüver şu çınarın yapraklarını,
Benden kalan son hatıralara.
Bu koyu hüznün seni geride bırakıyorum diye mi?
Ah be dostum sonbahar!
Benim bu sevdaya kırgın yüreğimi,
Anlasa anlasa kara toprak anlar…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder